Spreekt tot het hart van Jeruzalem, roept het toe, dat zijn lijdenstijd volbracht is, dat zijn ongerechtigheid geboet is,
dat het uit de hand des HEREN dubbel ontvangen heeft voor al zijn zonden. Jesaja 40:1
Graag vertel ik over mijn periode in Israël.
Over het werk met mijn kleine helden.
In die verhalen wil ik vooral God de eer geven.
En ik hoop dat dat er door mag klinken.
Doordat ik vroeger geen kind kon zijn en deze periode
moest verwerken, het mij gevormd heeft, was ik in staat om dit mooie en moeilijke werk te doen.
Het is me opgevallen dat God juist diepverwonde en geheelde mensen roept om Zijn Geliefde volk te troosten.
Wie anders begrijpt hun beter?
Begrijpt hun wantrouwen, hun uitingen vanuit voortdurende aanslagen en trauma's door de eeuwen heen?
Wie begrijpt hun humor en overlevingsdrang?
Wie begrijpt hun drang om de wet te houden?
Het is mij zo lief dit kostbare volk...
Door hun heb ik geleerd wat onvoorwaardelijke liefde inhoud.
Ik ben niet blind voor hun onvolkomenheden net zo goed als ik niet blind ben voor de mijne.
Maar ik ben geliefd en heb lief.
De laatste avond, voordat ik naar weer Nederland vertrok.
Het staat in mijn geheugen gegrift.
Ik reed met een bewoner van het ziekenhuis door de straten van Jeruzalem.
De lichten flitsten voorbij.
De radio liet een lied horen en vertelde aan Israël wat ik voor hun voel.
Luister je mee?
En kun je het met me mee zingen voor hun?
Ze hebben het zo nodig.....
.
@Hart tot Hart.
1 opmerking:
P.S. Reactie's zijn altijd welkom. Ik kan er alleen maar van leren.
Een reactie posten