vrijdag 14 maart 2014

Voor het eerst de maan en sterren zien.

Tahilla .


Tahilla. 
Dochtertje van Joods orthodoxe ouders.
Een prachtig meisje om te zien. Mooie donkere haartjes, grote bruine ogen.

Ik denk dat ze een jaar drie was toen ik in Alyn kwam.

Tahilla had een zeer kwetsbare conditie.
Zoals ieder kindje werd ook zij beademd.
Maar haar longetjes raakten vaker vol en ze moest dan geholpen worden.
Ze was verlamd.
Haar ene mondhoekje kon ze laten lachen.
Een paar vingertjes aan één handje buigen en een paar tenen van haar ene voetje kon ze bewegen.

Ze werd regelmatig gedraaid, verschoond, ging in bad en kreeg sondevoeding.
Ik deed spelletjes met haar.

Een bal tegen haar voetje, die ze dan zachtjes bewoog.
Haar vingertjes zachtjes over mijn wang.

Dat ze een mooi mensje was in een beperkt jasje, werd me duidelijk..

Want toen ik eens naar haar stond te kijken, had ik de ervaring van de Heer, 
Die naast me kwam staan en vertelde dat Hij juist op haar verliefd was.

Tahilla was nog nooit buiten de kamer geweest.
Ze had geen mobiele beademingsmachine.
Heerlijk was het voor haar, toen ze deze net als de andere kindjes ook kreeg.
En ook een mooie 'wandelwagen' waar deze machine op kon staan.

Die aanpassing kost tijd en moet langzamerhand opgebouwd worden.

Tot de avond kwam. Die avond dat ik met haar naar buiten mocht.

De gang door en dat was nieuw.
Aan de piepjes van haar gemeten hartslag kon ik horen hoe het met haar ging.

Ze bleven rustig en regelmatig.

De lift in en naar beneden.

Weer een gang door. En toen......

Opnieuw voel ik de blijdschap, die we samen ervoeren.

We gingen naar buiten en voor het eerst in haar leven zag Tahilla de sterren en de heldere maan.

Die grote lieve bruine ogen blikten omhoog.

We hebben daar een poosje gestaan.

Weet je, ik ben zo dankbaar, dat ik dat moment heb mogen meemaken.

Wat een cadeau gaf Tahilla mij.

Het was mij vergund was om haar de sterren en de maan te laten zien.
Ik voelde me alsof ik ze zelf aan de lucht had geplaatst.

Lieve Tahilla, dankjewel.




@Hart tot Hart.







1 opmerking:

Aritha V. zei

Wat een ontroerende ervaring!