Vandaag wil ik hier graag op doorgaan. In 2000 reisde ik af naar Jeruzalem om als vrijwilliger in een kinderziekenhuis te gaan werken.
Ik had echt een fantastische tijd. Maar er waren ook aanloopproblemen.
Nu ik 13 jaar verder ben, heb ik de neiging om het te romantiseren.
Maar het was allemaal niet geweldig.
Hieraan ruimte geven is niet meer dan terecht.
De gehele aarde nu was één van taal en één van spraak. Toen zij oostwaarts trokken, vonden zij een vlakte in het land Sinear, waar zij zich vestigden En zij zeiden tot elkander: Welaan, laten wij tichelen maken en die goed bakken. En de tichel diende hun tot steen en het asfalt diende hun tot leem. Ook zeiden zij: Welaan, laten wij ons een stad bouwen met een toren, waarvan de top tot de hemel reikt, en laten wij ons een naam maken, opdat wij niet over de gehele aarde verstrooid worden. Toen daalde de HERE neder om de stad en de toren, die de mensenkinderen bouwden, te bezien, en de HERE zeide: Zie, het is één volk en zij allen hebben één taal. Dit is het begin van hun streven; nu zal niets van wat zij denken te doen voor hen onuitvoerbaar zijn. Welaan, laat Ons nederdalen en daar hun taal verwarren, zodat zij elkanders taal niet verstaan. Zo verstrooide de HERE hen vandaar over de gehele aarde, en zij staakten de bouw van de stad. Daarom noemt men haar Babel, omdat de HERE daar de taal der gehele aarde verward heeft en de HERE hen vandaar over de gehele aarde verstrooid heeft. Genesis 11:1-9
Met twee jaar Engels en een handjevol Duits kwam ik in Jeruzalem te wonen.
Voor mij was dat een zeer onzekere factor in mijn werk.
In de eerste plaats werd er Hebreeuws gesproken.
En nog veel moeilijker, er werd ook Hebreeuws geschreven.
Daar kon ik geen touw aan vast knopen.
Als ik met een zak sondevoeding in de hand stond, keek ik verdwaasd naar de letters.
Ik liep er mee naar het eerste de beste levende wezen op twee benen en gokte.
Moshe? Maar meestal gokte ik verkeerd.
De mensen spraken over het algemeen goed Engels.
Ik ( nog) niet. Ik vormde eerst een zin in mijn hoofd en dan bracht ik het heel verlegen naar buiten.
Ik heb vast eerst de indruk gewekt, dat ik een stil bleu vrouwtje was.
's Avonds was mijn hoofdje zo moe. Ik zei dan dat ik niets meer te bieden had.
Een oudere vrouw uit Canada bemoedigde me. Ze zei dat ik uitstekend Engels sprak.
Dat zette me vrij en er werden steeds meer woorden aan
het kleurige boeket toegevoegd.
Wat heeft de Heer dit verschijnsel toch goed uitgedacht.
Verschillende talen geeft scheiding en maakt je afhankelijk van Hem.
Je moet een laagje dieper gaan om de ander te kunnen verstaan.
Niet alleen de taal van je mond, maar ook de taal van het hart mag je leren spreken.
@Hart tot Hart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten