Moshe.

 Maar nu, zo zegt de HERE, uw Schepper, o Jakob, en uw Formeerder, o Israël: Vrees niet, want Ik heb u verlost, Ik heb u bij uw naam geroepen, gij zijt Mijn.

 Wanneer gij door het water trekt, ben Ik met u; gaat gij door rivieren, zij zullen u niet wegspoelen; als gij door het vuur gaat, zult gij niet verteren en zal de vlam u niet verbranden. 

 Want Ik, de HERE, ben uw God, de Heilige Israëls, uw Verlosser; Ik geef Egypte, Ethiopië en Seba als losgeld in uw plaats. 

 Omdat gij kostbaar zijt in mijn ogen en hooggeschat en Ik u liefheb, geef Ik mensen voor u in de plaats en natiën in ruil voor uw leven.

 Vrees niet, want Ik ben met u; Ik doe uw nakroost van het oosten komen en vergader u van het westen.

 Ik zeg tot het noorden: Geef, en tot het zuiden: Houd niet terug, breng mijn zonen van verre en mijn dochters van het einde der aarde,

 ieder die naar mijn naam genoemd is, en die Ik geschapen heb tot mijn eer, die Ik geformeerd heb, die Ik ook gemaakt heb. Jesaja 43:1-7

.

Kom je kennismaken met Moshe?
Moshe is niet zijn echte naam.
Moshe is een naam die ontsproten is in mijn brein.
Moshe is wel een echt jongetje.
Hij verbleef in het ziekenhuis waar ik werkte.

Zijn mamma was zwanger van een tweeling.
Maar een tweeling was teveel voor haar en ze probeerden één kindje te aborteren.

Maar het bleef in leven en dat kindje was Moshe.

Moshe was een druk klein ventje.
Hij had in zijn jonge leventje met niets anders te maken gehad dan met sondeslangen, voedingszakken
en tubes.
Hij had het prachtigste speelgoed wat je je maar kan bedenken, maar hij keek er naar,
alsof het van Mars kwam.
Gaf hem een catheterzak en hij werd enthousiast.
Toen Moshe bij ons kwam, mochten we hem leren om te leven. Ja, hij werd nog beademd.
Maar dat doet niets af aan de ruimte, die je kunt ontdekken om in te gaan nemen.

Moshe had het af en toe heel moeilijk.
Dit in verband met medicatie waarvan hij afscheid  mocht gaan nemen.

Hij werd dan onrustig en beet zich in zijn polsjes.

Wat hem rustig maakte was als ik hem op schoot nam, tegen mijn borst legde en hem wiegde en zachtjes zong.

Moshe zag me aankomen als hij in nood was. Hij strekte zijn armpjes naar me uit.
Zijn beentjes deed hij alvast in spreidstand en liet zijn bovenlijfje tegen me aan vallen.
Moshe werd rustig.

Dit duurde totdat Moshe zijn buien voorbij waren en hij zijn leventje kon uitbreiden.

Lieve Moshe, je bent door Hem zo gewenst.

@Hart tot Hart